Wijnruit
Wijnruit ( Ruta graveolens ) Rutaceae /1023/vb/1006/
‘Het is de verdienste van de Wijnruit, dat ze de ogen helder maakt en met behulp van de Wijnruit kan een man alles scherp zien’ - dat is een gezegde uit vroegere tijden, speciaal bedoeld voor beeldhouwers en schilders.
Deze plant is afkomstig uit steenachtige, droge landen rondom de Middellandse Zee en de Balkan.
Het biedt een apart aroma aan salades, sauzen, schapenvlees, kaas, gehaktvullingen, mits in zéér kleine hoeveelheden toegevoegd; anders is het te sterk.
Ook weert dit kruid poezen en honden uit de tuin.
Voor het gebruik is het het beste de blaadjes uit de toppen van de plant te knippen.
Wijnruit hoort thuis op de droge en warme, rotsachtige hellingen van de Balkan en Italië
Het is een - hoewel enigszins giftige aantrekkelijke sierplant van ca. 60-80 em hoogte, die slechts met mate bij de bereiding van diverse gerechten toegepast mag worden. Zij werd vroeger veel in de geneeskunde, o.a. bij oogaandoeningen, gebruikt.
Wijnruit is een eenvoudig te telen gewas maar heeft veel zon en niet teveel water nodig. In de winter moet men de plant enigszins tegen de vorstbeschermen door bijvoorbeeld flink aan te aarden. Wijnruit is een minder aangenaam geurende plant, waarvan men de jonge blaadjes en stengels vanaf mei kanplukken. Wenst men wijnruit te drogen, dan dient men de stengels vóór de bloei ca. 15 cm boven de grond af te snijden en indien mogelijk snel in de schaduw te drogen. Dit laatste om de bittere aromatische smaak te behouden.
Bij het oogsten moet men er overigens op letten dat het gewas volkomen droog is, daar anders blaarvorming optreedt op de lichaamsdelen die met het kruid in aanraking komen.
Wijnruit wekt de eetlust op en wordt bi.i de bereiding van salades, soepen, sauzen schapevlees en enkele groenten gebruikt. In Italië gebruikt men takjes wijnruit in de "grappa" (italiaanse eau de vie) om de smaak nog wat pikanter te maken.
Beschrijving door Dick Pijpers ©2011