Roomse Kervel
De plant heeft een zoet aromatische smaak die aan anijs doet denken. Ze is afkomstig uit de Alpen en acelimatiseert makkelijk, zodat ze nu te vinden is in de lage tot subalpine zones (tot 1800 m) van alle Europese landen, de Britse eilanden inbegrepen. Roomse kervel is makkelijk te vermeerderen door zaaiing of met worteldelen die in het voorjaar of in de herfst verplant kunnen worden. Ze is een van de handigste planten om in een kruidentuin te hebben, want de wortels van deze plant geven in het voorjaar als eerste weer een krachtige plant, met bladeren die tot 60 cm lang worden, en ze verdwijnt weer als laatste in het najaar. Ze staat rijk in bloei van mei tot juni. Als we zeker willen zijn van een overvloedige oogst aan bladeren, mocten we de schermbloemen verwijderen zodra ze verschijnen.
Alle delen van de plant zijn in de keuken te gebruiken, ook de jonge wortels. Het handige van Roomse kervel is dat er bij gebrulk van dit kruid in zoete gerechten minder suiker hoeft. Daarom is het voor diabetici een waardevol kruid, maar ook voor mensen die aan de lijn doen. De blaadjes, de jonge bloemschermen en de nog niet rijpe vruchten kunnen zo gekauwd worden. Ze kunnen ook fijngehakt toegevoegd worden aan aardbeien, zuur fruit, vruchtesappen, salades. Room smaakt niet vet meer en wordt licht gezoet. De blaadjes en de rijpe vruchten van de plant kunnen worden toegevoegd aan soepen of stoofvlees. De gekookte wortels van Roomse kervel kunnen verwerkt worden tot een salade met een gewone vinaigrette.
In de Middeleeuwen werd Roomse kervel als aroma gebruikt, maar ook als medicinale plant. Ze zou de pijn van barensweeën bij vrouwen en geiten verzachten en ademhalingsaandoeningen genezen. Ook zou ze de toen gevreesde 'groene ziekte', een opvallen de bleekheid die voorkwam bij meisjes in de puberteit, voorkomen. De geplette vruchten van de plant werden in Engeland gebruikt voor het in de was zetten van meubelen. Ze gaven een extra glans en een frisse geur.
Beschrijving door Dick Pijpers ©2011