Bleekselderij
Bleekselderij c.q. Groenselderij /1303/169/757/510/433/
(Apium graveolens L. var. dulce (Mill)) Umbelliferae
Engels: Self-blanching celery
Frans; Céleri à blanchis, céleris à côte
Duits: Bleichsellerie
Italiaans:sedano
Spaans: Apio blanco, Apio de pencas
Deens: blegselleri
Zweeds: blekselleri
Bleekselderij is een oud gewas,dat reeds in de oudheid bekend was bij Egyptenaren,Grieken en Romeinen.Vermoedelijk is de bleekselderij van oorsprong afkomstig uit het Middellandsezee gebied.In het wild komt de selderij in alle delen van de wereld voor.Van West Europa tot aan de Kaukasus en Himalaya. Zuid Amerika,California en Nieuw zeeland zijn eveneens vindtplaatsen van de wilde selderij.
Aan het begin van onze jaartelling was selderij vooral bekend als medicijn.In het oude China was het gebruik van selderij als medicijn voorbehouden aan de chinese adel.Er wordt dan een bloedzuiverende werking aan toegeschreven.Het inmiddels algemeen bekend dat selderij een vochtafdrijvende werking heeft.
Het is pas in de 16e eeuw dat selderij in Frankrijk en Italie in cultuur wordt genomen. Het gebruik is dan als gekookte groente bij pastinaken of rijst.
Het eten van rauwe bleeksederij komt pas in de 19e eeuw op gang.
De eerste gekweekte selderij was nauw verwant aan de wilde soorten,die een stugge en holle stengel bezitten. Door veredeling en selectie zijn de huidige varieteiten ontstaan.Ook de smaak wordt dan milder.
Bleekselderij is een kruidachtige plant waarvan de bladstelen als groente worden gegeten. Er zijn twee soorten, namelijk de zelfblekende met goudgele stelen en de niet-zelfblekende met groene stelen die ook ‘groene selderij’ wordt genoemd.
De niet-zelfblekende wordt wel kunstmatig gebleekt of groen gegeten.Groenselderij wordt in Nederland onder glas en in de vollegrond geteeld.
Groenselderij heeft de laatste jaren de Bleekselderij voor een zeer groot gedeelte verdrongen omdat de Groenselderij wat malser en pittiger van smaak is.
De steelkleur van Groenselderij moet donkergroen zijn, terwijl de kleur van Bleekselderij grotendeels wit tot geelachtig wit of groenachtig wit moet zijn.De roze/rood stelige varieteiten,kleuren bij kou ,op het land ,naar donkerpaars/groen.Deze rassen worden voornamelijk gebruikt door de verwerkende industrie.
Van de in Nederland geteelde Groen- en Bleekselderij wordt veel, zonder tussenkomst van de veiling, geleverd aan de industrie en snijderijen.
Vlezige bladstelen zijn het meest gewenst. Groenselderij heeft vlezigere bladstelen dan Bleekselderij.Bladstelen die weinig geribd zijn, zijn in het algemeen ook minder vezelig, Groenselderij is vrij glad en weinig vezelig, zodat het schillen van de bladsteel niet nodig is.
Bewaren:
Gekoeld:
0-2°C, 90-95% R.V.: ± 3 weken
Ongekoeld:
Enkele dagen,afhankelijk van de temperatuur.
Voedingswaarde per 100 gram:
Energie:59kJ/14kcal - Eiwit: 1 gr.
Vet: 0,2 gr. - Calcium: 80 mg.
Vitamine C: 25 mg. - Vitamine PP: 0,80 mg.
Rassen:
Goudgele Zelfblekende:Goedgesloten struiken met vrij vezelige, sterk geribde, Geelgroene bladstelen. Tot dit type behoren onder andere Verbeterde LPD en Golden Self Blanching.
Golden Self Blanching: Goudgele zelfblekende varieteit met lichtgeel blad.Komt aan het eid van de zomer op de markt.Is niet bestand tegen vorst.
Lathom Self Blanching:Tamelijk gesloten struiken met vlezige, vrij sterk geribde bladstelen, die lichtgroen van kleur blijven. Het buitenste blad is vaak vezelig en stug.
Giant Pink: Een bekende roze/rood kleurige varieteit.De stelen zijn gebleekt iets lichter,maar worden bij koud weer donkerder van kleur.
Golden Spartan:Zware, vrij goed gesloten struiken met tamelijk lange, enigszins lichtgroene bladstelen, die vlezig zijn en tamelijk sterk geribd.
American Green syn.Greensnap( Tall Utah 52.70 )Een Amerikaans groenselderijtype met lange,vlezige bladstelen zonder vezel en aromatisch van smaak. Tot dit type behoren o.a. de rassen Clairette en Improved.
Beschrijving door Dick Pijpers ©2011