Home » Product info » Fruit » k-o » Kersen Zuur

Kersen Zuur

 


Kers (zure) of Walen,Krieken  (Prunus cerasus)    /645/


ENGELS: Morello


FRANS; Griotte


DUITS: Morelle, Sauerkirsche


OMSCHRIJVING: Zachte, ronde steenvrucht, ongeveer 3 cm in doorsnee, rood tot donkerrood van kleur en met rood vruchtvlees. Het belangrijkste verschil met de zoete kers is de smaak; de morel ( ras)  is zo zuur, dat ze alleen bij volledige rijpheid geschikt is voor verse consumptie. Dat geldt vooral voor de zgn. ‘volgers’: de vruchten van een tweede oogst in hetzelfde jaar. Deze kersen zijn, behalve aan de late aanvoer, ook te herkennen aan de onregelmatige vorm.


OORSPRONG: Zuidoost Europa.


PRODUKTIELANDEN: Geheel West-Europa.


AANVOERTIJDEN: juli en augustus.


GEBRUIK: Alleen bij volledige rijpheid vers consumeren. Verder verwerken tot sap, jam, taartvulling of conserveren op sap of alcohol.


HOUDBAARHEID: Als zoete Kers.


VOEDINGSWAARDE: Als zoete Kers.


INDUSTRIËLE VERWERKING:


Als zoete Kers.


 Enkele rassen:


          1. Elmer


Matig groot, donkerrood en iets lichter dan de Morel.


Aanvoer tweede helft van juli.


Smaakl is zuur.


Weinig gevoelig voor ziekten en beschadigingen.


Zeer geschikt voor de jamverwerking, wordt zonder steel geplukt.


 


          2. Kelleriis nr. 16


Matig groot van vorm  en donkerrood.


Aanvoer tweede helft van juli.


Zuur; het sap is donkerrood. Gunstige verhouding tussen vruchtvlees en pit; on­gevoelig voor scheuren.


Weinig vatbaar voor Monilia.


De stelen zitten zeer vast aan het hout.


 


          3. Morel


Matig groot en donkerrood.


Aanvoer eind juli.


Een zeer zachte, zure Kers. Gunstige verhouding tussen vruchtvlees en pit; on­gevoelig voor scheuren.


Weinig vatbaar voor Monilia.


De vruchten laten makkelijk los van de steel.


Een laatrijpende Kers van goede kwaliteit. Morel is in Nederland het belangrijk­ste zure-kersenras. Evenals bij Meikers komen bij Morel ‘volgers’ voor. Dit zijn bomen en takken die later rijp zijn, waardoor niet in één keer geoogst kan wor­den. Bij sommige beplantingen is de hoeveelheid volgerbomen of volgertakken erg groot.