Granaatappel
Granaatappel (Punica granatum L.) fam. Punicaceae/1014/1023/CBI/57/
Naamgeving
Granaatappel is bekend onder de volgende namen:
Nederlands: granaatappel
Frans: grenade
Duits: Granatapfel
Spaans granada
Engels: Pomegranate
Thai: Thap-thim
Maleisie: Buah delima
Indonesie: Delima
Filipijnen: Granada , Delima
Surinaams Hindoe: Granakibon
Familie
De granaatappel behoort tot de familie van de Punicaceae .( granaapappelboomachtige)
De granaatappel is een boom of struik met een maximale hoogte van 6 meter, die aan de basis vaak sterk vertakt. Aan het eind van de twijgen ontwikkelen zich geel/oranje bloemen. De ronde besvrucht (schijnbes) is geelgroen tot paars van kleur en heeft een doorsnede van 6 tot 12 centimeter. De pitten uit de vrucht kan men gewoon eten.
Herkomst
De granaatappel is oorspronkelijk afkomstig uit een gebied van Zuidwest Azië tot India en van Iran tot de Himalaya . In Europa vindt de teelt vooral plaats rond de Middellandse Zee. De gebieden die te droog zijn voor citrus, zijn zeer geschikt voor de teelt van Granaatappelen De plant is over de hele tropen en subtropen verspreid.
Uiterlijke kenmerken
De vrucht is een schijnvrucht en heeft de vorm en de grootte van een flinke sinaasappel. De harde, leerachtige en taaie schil kan van roodbruin tot geel gekleurd zijn. De granaatappel is helemaal gevuld met rode en/of gele zaden, die met vruchtvlees omkleed zijn. De pitten/zaden zijn eetbaar.
Consumptie en toepassing
Het vruchtvlees is sappig, zeer aromatisch en kan worden gegeten. Het vruchtvlees moet rood zijn voor een goede eetrijpheid. Hoe groter de granaatappel des te fijner is de smaak en het aroma. Voor consumptie moet de vrucht worden doorgesneden. Dan kunnen de zaden met het vruchtvlees uit de vrucht gelepeld worden. Ook kan het vruchtvlees uitgeperst worden.
Vroeger werd er veel grenadine (= limonade) op basis van granaatappelsap gemaakt. Deze limonade is grotendeels verdrongen door chemisch samengestelde limonades. Een smakelijke longdrink is een mengsel van sinaasappelsap en granaatappelsap.
Voor de bereiding van grenadine wordt het sap van de vrucht gewonnen. Er zijn ook talloze toepassingen van de vrucht in fruitsalades, sorbets en verfrissende drankjes. De schil van de vrucht bevat een kleurstof, die toegepast wordt voor textiel en tapijten. Pas op met vlekken op de kleding als de schil beschadigd is. Deze zijn moeilijk te verwijderen.
Voedingswaarde
Voedingswaarde per 100 gram:
Energie: 322 kJ (77 kcal)
1Jzer 0,6-1,5 mg
B-caroteen : 0,2-0,15 mg
Vitamine C :5 mg
Productielanden
Voor de Nederlandse markt zijn de volgende landen van belang: Spanje, Italië en Israël .In mindere maten producten uit Brazilië, Iran, Afghanistan en California.
De granaatappel is met zijn dikke en stevige schil een betrekkelijk eenvoudig te transporteren product. Bij temperaturen tussen de 5 ° C en 10 ° C kan de granaatappel enkele dagen onderweg zijn. Indien het transport meer dan vier dagen vergt, is de optimale temperatuur tussen de 0 en 1°C met een RV van 90 tot 95 %.
Teeltgebieden
Buiten Europa in Peru, Zuid-Afrika, Californië, India en Iran
In het Middellandse-Zeegebied: Spanje, in de provincie Granada rondom de hoofdstad Granada, is van oudsher de teelt van granaatappelen. Canarische eilanden . De Jordaan vallei in Israël . Egypte en Algerije.
In diverse landen worden de vruchten aan de boom al voorzien van beschermende zakjes, om het insecten onmogelijk te maken de vruchten te beschadigen.
Rassen
Granaatappelen worden nog niet onder rasnaam verkocht. Wereldwijd zijn er meer dan 1000 rassen bekend. Ieder productieland kent zo zijn eigen rassen palet.
Enkele ras omschrijvingen
De granaatappelen die naar Nederland komen zijn vaak van de rassen:
Red Loufani uit Israël, met dieprood sap
Aswad en Halwa uit Irak, zoetkruidig van smaak
Spanish Ruby uit Spanje, lichtrood sap, zoet en aromatisch met zachte zaden
Wonderful uit Californië, grote vruchten met diep purperrood sap.
Uit verschillende landen komen nog de rassen: Vellodu, Muscat White, Granada de China, Chico en Variegata .
Bewaaromstandigheden
Eetrijp geoogste vruchten kunnen tot 5 maanden worden bewaard bij 0 - 1°C en een RV van 90 - 95%.
Plukrijp geoogste vruchten kunnen 7 maanden worden bewaard bij 0 - 1°C.
De smaak van deze vruchten is echter minder goed.
Eetrijp geoogste vruchten zijn zonder koeling bij kamertemperatuur slechts 8 - 10 dagen houdbaar.
Beschrijving door Dick Pijpers ©2011