Feijoa
Feijoa (Feijoa sellowiana O. Syn. Acca sellowiana) fam. Myrtaceae
Feijoa is een ander eetbaar familielid van de guave. De vruchten zijn langwerpig rond met een lengte van 4 - 12 cm en een diameter van 3 - 5 cm.
De vrucht heeft een glanzend groene schil. Het crèmekleurige stevige vruchtvlees heeft in het midden een vijfdelig soort klokhuis. De vrucht heeft een ananasachtige smaak. Een bijzonderheid van de Feijoa is dat deze in het rijpheidstadium een heerlijke parfumachtige ananasgeur verspreidt.
Gebruikswaarde Feijoa:
Vers: De vruchten van de Feijoa schillen zoals een appel. In vier partjes verdelen, eventueel de pitjes verwijderen en dan vers consumeren. Feijoa wordt gebruikt als nagerecht. De vruchten halveren in de lengterichting en uitlepelen.
De guave en de Feijoa bevatten beiden veel pectine en worden daarom vaak gebruikt om gerechten te binden.
De donkerste vruchten zijn het zuurst.
Voedingswaarde per 100 gram:
Feijoa: 290 kJ
218 mg vitamine C.
Het element ijzer is ruim aanwezig.
HERKOMST ZUID-AMERIKA
De feijoa komt oorspronkeiijk uit Zuid-Amerika. De plant is inheems in Brazilie, Paraquay, Uruquay en in Noord-Argentinie. De vrucht is genoemd naar de botanist Don da Silva Feijoa. In de 19e eeuw kwam de exotische vrucht in ZuidAmerika terecht. Van hieruit heeft de vrucht zich over andere delen van de wereld verspreid. Vandaag de dag worden de vruchten aangevoerd uit verschillende tropische en subtropische gebieden.
Aanvoerlanden zijn: Israël, Brazilië. en Nieuw-Zeeland. De Feijoa groeit aan een struikachtige boom van 2 á 4 meter. De vruchten kunnen in lengte variëren van circa 4-12 cm. De vruchten zijn langwerpig ovaal van vorm. Variëteiten die voor export in aanmerking komen zijn onder andere Mammoth, Triumph en Coolidge. De vruchten zijn vrij groot. De schil is leerachtig en groen van kleur. Het vruchtvlees onder de schil is stevig en crèmekleurig, soms ook zalmkleurig. In het midden van de vrucht bevindt zich een a] of niet zichtbaar vierhuizig klokhuis. De pitjes die erin zitten kunnen zonder bezwaar gegeten worden. De vrucht is rijp als de schil bij de steelaanzet veerkrachtig aanvoelt. Tevens verspreidt de vrucht een sterke ananasachtige geur.
DE FEIJOA IN GEBRUIK
De feijoa verspreidt een heerlijke, bijna parfumachtige ananasgeur. Een ideale vrucht om op tafel te zetten als afsiuiting van een diner. Snijd de vrucht doormidden en lepel hem uit. De pities zijn eetbaar. Voor gebruik in fruitsalades: de vrucht schillen en in plakjes snijden. Het vruchtvlees van de feijoa verkleurt snel bruin. Besprenkel de feijoa daarom direct na het snijden met citroen- of limesap.
Het vruchtviees is ook smakelijk om te verwerken in mousse of ijs.
OPSLAG FEIJOA
De Feijoa is niet zo lang houdbaar. Circa 2 weken bij een RV van 90% en een temperatuur van 4 °C. De vrucht is iets minder gevoelig voor lage temperatuurbederf dan de guave. De consument kan de vruchten nog enkele dagen bewaren bij kamertemperatuur of in de koelkast.
Beschrijving door Dick Pijpers ©2011